خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سگ قصاب هجر خون مرا خوش بلیسزانک نیرزد کنون خون رهی یک لکیس
۲
گنج نهان دو کون پیش رخش یک جوستبهر لکیسی دلا سرد بود این مکیس
۳
عاشقی آن صنم وانگه ترس کسییک‌دم و یک‌رنگ باش عاشق و آن‌گاه پیس
۴
ای دل شکرستان از نمکش شور کنآب ز کوثر بخور خاک در‌ِ او بلیس
صفحهٔ ۱ از ۲