خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قرین مه دو مریخند و آن دو چشمت ای دلکشبدان هاروت و ماروتت لجوجان را به بابل کش
۲
سلیمانا بدان خاتم که ختم جمله خوبانیهمه دیوان و پریان را به قهر اندر سلاسل کش
۳
برای جن و انسان را گشادی گنج احسان رامثال نحن اعطیناک بر محروم سائل کش
۴
جسد را کن به جان روشن حسد را بیخ و بن برکننظر را بر مشارق زن خرد را در مسائل کش
صفحهٔ ۱ از ۴