خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر دنیا و دین، مردانه در خواهم گذشت مست و لایعقل، به کوی یار، بر خواهم گذشت
۲
جان سپر کردم به پیشش، پیش از آن کاندر غمش بگذرد تیر از سپر زیر سپر خواهم گذشت
۳
از هوا، باد صبا جان می‌دهد در کوی دوست در هوا داری من از باد سحر، خواهم گذشت
۴
بعد ازین، من بر خط سودای خوبان چون قلم گر قدم خواهم نهاد، اول ز سر خواهم گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲