خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دل من تا خیال آن پری پیکر، گذشت کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت
۲
ای بسا، کز آتش سودای آن مشکین نفس دود پیچاپیچ من زین آبگون چنبر گذشت
۳
از هوا دل گشت لرزان، در برم چون برگ بید هر کجا بادی بران، شمشاد و نسرین بر گذشت
۴
تن به پیشت، شمع سان می‌سوخت، در شب تا بمرد دل به کویت، چون صبا می‌داد جان تا درگذشت
صفحهٔ ۱ از ۲