خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برفتم دی به پیشش سخت پرجوشنپرسید او مرا بنشست خاموش
۲
نظر کردم بر او یعنی که واپرسکه بی‌روی چو ماهم چون بدی دوش
۳
نظر اندر زمین می‌کرد یارمکه یعنی چون زمین شو پست و بی‌هوش
۴
ببوسیدم زمین را سجده کردمکه یعنی چون زمینم مست و مدهوش
صفحهٔ ۱ از ۱