خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنو پندی ز من ای یار خوش کیشبه خون دل برآید کار درویش
۲
یقین می‌دان مجیب و مستجابستدعای سوخته درویش دل ریش
۳
چو آن سلطان بی‌چون را بدیدیغنی گشتی رهیدی از کم و بیش
۴
چو اسماعیل قربان شو در این عشقولی را بنده شو گر نیستی میش
صفحهٔ ۱ از ۲