خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که مقیمان خرابات مغانند ره جز به در خانه خمّار ندانند
۲
من بنده رندان خرابات مغانم کایشان همه عالم به پشیزی نستانند
۳
سر حلقه ارباب طریقت به‌حقیقت آن زنده دلانند که در ژنده نهانند
۴
بسیار خیال خِرَد و دین مپز ای دل کین هر دو به یک جرعه می خام نمانند
صفحهٔ ۱ از ۳