خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی ایام گل آمد، حبذا ایام گلخیز و در ده ساغری، یاقوت گون چون جام گل
۲
گوش کن گلبانگ بلبل چشم نه بر بلبلهکه اهل دل را می‌رساند هر یکی پیغام گل
۳
عشق و معشوق و جوانی سبزه و آب روانخود همه وقتی خوش آید، خاصه در ایام گل
۴
نوبت شاهی است گل را زان سبب هر بامدادنوبت شادی زند، مرغ سحر بر بام گل
صفحهٔ ۱ از ۲