خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهیم چون زلیخا، یوسف رخی گزیدن بس دامنش گرفتن، وانگه فرو کشیدن
۲
بی‌جهد بر نیاید، جان عزیز باید جان عزیز دادن، یوسف به جان خریدن
۳
گم کرده‌ایم خود را، راهی نمای مطرب باشد مگر بدان ره، در خود توان رسیدن
۴
حاجی دگر نبرد، قطعاً ره بیابان مسکین اگر تواند، یک ره ز خود بریدن
صفحهٔ ۱ از ۳