خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نو بهار است ای صنم، عیش بهار آغاز کن ساخت برگ گل صبا، برگ صبوحی ساز کن
۲
غنچه مستور در بستان ورق را باز کرد عارفا از نام مستوری ورق را باز کن
۳
گر شرابی می‌خوری، با نرگس مخمور خورور حریفی می‌کنی، با بلبل دمساز کن
۴
لاله و نرگس به هم جام صبوحی می‌کشند صبح خیزان چمن را مطربا آواز کن
صفحهٔ ۱ از ۳