خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شده‌ام سپند حسنت وطنم میان آتشچو ز تیر تست بنده بکشد کمان آتش
۲
چو بسوخت جان عاشق ز حبیب سر برآردچه بسوخت اندر آتش که نگشت جان آتش
۳
بمسوز جز دلم را که ز آتشت به داغمبنگر به سینه من اثر سنان آتش
۴
که ستاره‌های آتش سوی سوخته گرایدکه ز سوخته بیابد شررش نشان آتش
صفحهٔ ۱ از ۳