خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بر سر کوی تو نهادیم به خواری جان در غم عشق تو بدادیم به زاری
۲
دل در غم عشق تو نهادیم نه بر عمر زیرا که مقیم است غم و عمر گذاری
۳
تا چند بگریم من و تا چند بنالم از شوق گل روی تو چون ابر بهاری؟
۴
من ذره ناچیز و تو خورشید دلفروز صد مهر مرا هست و تو یک ذره نداری
صفحهٔ ۱ از ۲