خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روی تو جان جانست از جان نهان مدارشآنچ از جهان فزونست اندر جهان درآرش
۲
ای قطب آسمان‌ها در آسمان جان‌هاجان گرد توست گردان می‌دار بی‌قرارش
۳
همچون انار خندان عالم نمود دنداندر خویش می‌نگنجد از خویشتن برآرش
۴
نگذارد آفتابش یک ذره اختیارمتا اختیار دارم کی باشم اختیارش
صفحهٔ ۱ از ۳