خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر جان به جز تو خواهد از خویش برکنیمشور چرخ سرکش آید بر همدگر زنیمش
۲
گر رخت خویش خواهد ما رخت او دهیمشور قلعه‌ها درآید ویرانه‌ها کنیمش
۳
گر این جهان چو جانست ما جان جان جانیمور این فلک سر آمد ما چشم روشنیمش
۴
بیخ درخت خاکست وین چرخ شاخ و برگشعالم درخت زیتون ما همچو روغنیمش
صفحهٔ ۱ از ۲