خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روحیست بی‌نشان و ما غرقه در نشانشروحیست بی‌مکان و سر تا قدم مکانش
۲
خواهی که تا بیابی یک لحظه‌ای مجویشخواهی که تا بدانی یک لحظه‌ای مدانش
۳
چون در نهانْش جویی دوری ز آشکارشچون آشکار جویی محجوبی از نهانش
۴
چون ز آشکار و پنهان بیرون شدی به برهانپاها دراز کن خوش، می‌خسب در امانش
صفحهٔ ۱ از ۲