خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواجه غلط کردهای در صفت یار خویشسست گمان بودهای عاقبت کار خویش
۲
در هوس گلرخان سست زنخ گشتهایهای اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
۳
راه زنان عشق را مرگ لقب کردهاندتا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
۴
گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنمهستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
صفحهٔ ۱ از ۲