خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تمام اوست که فانی شدست آثارشبه دوستگانی اول تمام شد کارش
۲
مرا دلیست خراب خراب در ره عشقخراب کرده خراباتیی به یک بارش
۳
بگو به عشق بیا گر فتاده می‌خواهیچنان فتاد که خواهی بیا و بردارش
۴
میا به پیش ز درش ببین که می‌ترسمز شعله‌ها که بسوزی ز سوز اسرارش
صفحهٔ ۱ از ۳