خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست گشتم ز ذوق دشنامشیا رب آن می به است یا جامش
۲
طرب افزاترست از بادهآن سقط‌های تلخ آشامش
۳
بهر دانه نمی‌روم سوی دامبلک از عشق محنت دامش
۴
آن مهی که نه شرقی و غربی‌ستنور بخشد شبش چو ایامش
صفحهٔ ۱ از ۴