خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد آن خواجه سیماترشوان شکرش گشته چو سرکا ترش
۲
با همگان روترش است ای عجبیا که به بیرون خوش و با ما ترش؟
۳
از کرم خواجه روا نیست اینبا همه خوش با من تنها ترش
۴
زین بگذشتیم دریغست و حیفآن رخ خوش‌طلعت زیبا ترش
صفحهٔ ۱ از ۴