خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که توی جان جان جان سماعبیا که سرو روانی به بوستان سماع
۲
بیا که چون تو نبودست و هم نخواهد بودبیا که چون تو ندیدست دیدگان سماع
۳
بیا که چشمه خورشید زیر سایه تستهزار زهره تو داری بر آسمان سماع
۴
سماع شکر تو گوید به صد زبان فصیحیکی دو نکته بگویم من از زبان سماع
صفحهٔ ۱ از ۳