خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کل عقل بوصلکم مدهشکل خد ببینکم مخدش
۲
مست گشتم ز طعنه و لافشدردیش خوشتر است یا صافش
۳
بصر العقل من جلالتکممثل الترک عینه اخفش
۴
کر شوم تا بلندتر گویدهر که او دم زند ز اوصافش
صفحهٔ ۱ از ۳