خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز از آن کوه قاف آمد عنقای عشقباز برآمد ز جان نعره و هیهای عشق
۲
باز برآورد عشق سر به مثال نهنگتا شکند زورق عقل به دریای عشق
۳
سینه گشادست فقر جانب دل‌های پاکدر شکم طور بین سینه سینای عشق
۴
مرغ دل عاشقان باز پر نو گشادکز قفس سینه یافت عالم پهنای عشق
صفحهٔ ۱ از ۳