خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریفت یار شکربار من مرا به طریقکه شعر تازه بگو و بگیر جام عتیق
۲
چه چاره آنچ بگوید ببایدم کردنچگونه عاق شوم با حیات کان و عقیق
۳
غلام ساقی خویشم شکار عشوه اوکه سکر لذت عیش است و باده نعم رفیق
۴
به شب مثال چراغند و روز چون خورشیدز عاشقی و ز مستی زهی گزیده فریق
صفحهٔ ۱ از ۳