خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقیّ و آن‌گَهانی نام و ننگ؟او نشاید عشق را، دِه سنگْ سنگْ
۲
گر ز هر چیزی بلَنگی دور شوراهْ دور و سنگلاخ و لَنگْ لَنگ؟
۳
مرگ اگر مرد است آید پیش منتا کشم خوش در کنارش، تنگِ تنگ
۴
من از او جانی بَرَم بی‌رنگ و بواو ز من دَلقی ستانَد، رَنگْ رَنگ
صفحهٔ ۱ از ۲