خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تتار اگر چه جهان را خراب کرد به جنگخراب گنج تو دارد چرا شود دلتنگ
۲
جهان شکست و تو یار شکستگان باشیکجاست مست تو را از چنین خرابی ننگ
۳
فلک ز مستی امر تو روز و شب در چرخزمین ز شادی گنج تو خیره مانده و دنگ
۴
وظیفه تو رسید و نیافت راه ز درزهی کرم که ز روزن بکردیش آونگ
صفحهٔ ۱ از ۳