خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توبه سفر گیرد با پای لنگصبر فروافتد در چاه تنگ
۲
جز من و ساقی بنماند کسیچون کند آن چنگ ترنگاترنگ
۳
عقل چو این دید برون جست و رفتبا دل دیوانه که کردست جنگ
۴
صدر خرابات کسی را بودکو رهد از صدر و ز نام و ز ننگ
صفحهٔ ۱ از ۳