خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تو ولی احسان دل ای حسن رویت دام دلای از کرم پرسان دل وی پرسشت آرام دل
۲
ما زنده از اکرام تو ای هر دو عالم رام تووی از حیات نام تو جانی گرفته نام دل
۳
بر گرد تن دل حلقه شد تن با دلم همخرقه شدوین هر دو در تو غرقه شد ای تو ولی انعام دل
۴
ای تن گرفته پای دل وی دل گرفته دامنتدامن ز دل اندرمکش تا تن رسد بر بام دل
صفحهٔ ۱ از ۳