خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صد هزاران همچو ما غرقه در این دریای دلتا چه باشد عاقبتشان وای دل ای وای دل
۲
گر امان خواهی امانی ندهدت آن بی‌امانمی‌کشد جان را از این گل تا به سربالای دل
۳
هر نواحی فوج فوج اندر گوی یا پشته‌ایگاه پشته گاه گو از چیست از غوغای دل
۴
قلزم روحست دل یا کشتی نوحست دلموج موج خون فراز جوشش و گرمای دل
صفحهٔ ۱ از ۲