خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد پی این لولیان در حرم ذوالجلالچشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال
۲
رهزنی آن کس کند کو نشناسد رهیخانه دغل او بود کو نشناسد جمال
۳
اهل جهان عنکبوت صید همه خرمگسهیچ از ایشان مگو تام نگیرد ملال
۴
دزد نهان خانه را شاهد و غماز کیستچهره چون زعفران اشک چو آب زلال
صفحهٔ ۱ از ۳