خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چگونه برنپرد جان چو از جناب جلالخطاب لطف چو شکر به جان رسد که تعال
۲
در آب چون نجهد زود ماهی از خشکیچو بانگ موج به گوشش رسد ز بحر زلال
۳
چرا ز صید نپرد به سوی سلطان بازچو بشنود خبر ارجعی ز طبل و دوال
۴
چرا چو ذره نیاید به رقص هر صوفیدر آفتاب بقا تا رهاندش ز زوال
صفحهٔ ۱ از ۴