خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌اماین بار من یک بارگی از عافیت ببریده‌ام
۲
دل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌امعقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده‌ام
۳
ای مردمان ای مردمان از من نیاید مردمیدیوانه هم نندیشد آن کاندر دل اندیشیده‌ام
۴
دیوانه کوکب ریخته از شور من بگریختهمن با اجل آمیخته در نیستی پریده‌ام
صفحهٔ ۱ از ۶