خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۸۶ - لاله صحرایم از طرف خیابانم برید
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لاله صحرایم از طرف خیابانم بریددر هوای دشت و کهسار و بیابانم برید
۲
روبهی آموختم از خویش دور افتاده امچاره پردازن به آغوش نیستانم برید
۳
در میان سینه حرفی داشتم گم کرده امگرچه پیرم پیش ملای دبستانم برید
۴
ساز خاموشم نوای دیگری دارم هنوزآنکه بازم پرده گرداند پی آنم برید
صفحهٔ ۱ از ۲