خلوتی با اقبال لاهوری
بخش ۱۱۱ - تو کیستی ز کجائی که آسمان کبود
زبور عجم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو کیستی ز کجائی که آسمان کبودهزار چشم براه تو از ستاره گشود
۲
چه کویمت که چه بودی چه کرده ئی چه شدیکه خون کند جگرم را ایازی محمود
۳
تو آن نئی که مصلی ز کهکشان میکردشراب صوفی و شاعر تر از خویش ربود
۴
فرنگ اگرچه ز افکار تو گره بگشادبه جرعه دگری نشئه ترا افزود
صفحهٔ ۱ از ۲