خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا کی به حبس این جهان من خویش زندانی کنم؟!وقت‌ست جان پاک را تا میر میدانی کنم
۲
بیرون شدم ز آلودگی با قوت پالودگیاوراد خود را بعد از این مقرون سبحانی کنم
۳
نیزه به دستم داد شه تا نیزه‌بازی‌ها کنمتا کی به دست هر خسی من رسم چوگانی کنم؟!
۴
آن پادشاه لم یزل داده‌ست ملک بی‌خللباشد بتر از کافری گر یاد دربانی کنم
صفحهٔ ۱ از ۳