خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز آمدم، باز آمدم، از پیش آن یار آمدمدر من نگر، در من نگر، بهر تو غم‌خوار آمدم
۲
شاد آمدم، شاد آمدم، از جمله آزاد آمدمچندین هزاران سال شد تا من به گفتار آمدم
۳
آن جا روم، آن جا روم، بالا بُدم، بالا رومبازم رهان، بازم رهان، کاین جا به زنهار آمدم
۴
من مرغ لاهوتی بُدم، دیدی که ناسوتی شدمدامش ندیدم ناگهان، در وی گرفتار آمدم
صفحهٔ ۱ از ۳