خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش چه خورده‌ای بگو ای بت همچو شکرمتا همه عمر بعد از این من شب و روز از آن خورم
۲
ای که ابیت گفته‌ای هر شب عند ربکمشرح بده از آن ابا بیشتر ای پیمبرم
۳
گر تو ز من نهان کنی شعشعه جمال تونوبت ملک می زند ای قمر مصورم
۴
لذت نامه‌های تو ذوق پیام‌های تومی نرود سوی لبم سخت شده‌ست در برم
صفحهٔ ۱ از ۴