خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو تا دوری ز من جانا چنین بی‌جان همی‌گردمچو در چرخم درآوردی به گردت زان همی‌گردم
۲
چو باغ وصل خوش بویم چو آب صاف در جویمچو احسان است هر سویم در این احسان همی‌گردم
۳
مرا افتاد کار خوش زهی کار و شکار خوشچو باد نوبهار خوش در این بستان همی‌گردم
۴
چه جای باغ و بستانش که نفروشم به صد جانششدم من گوی میدانش در این میدان همی‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۲