خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه دانی تو که در باطن چه شاهی همنشین دارمرخ زرین من منگر که پای آهنین دارم
۲
بدان شه که مرا آورد کلی روی آوردموزان کو آفریدستم هزاران آفرین دارم
۳
گهی خورشید را مانم گهی دریای گوهر رادرون عز فلک دارم برون ذل زمین دارم
۴
درون خمره عالم چو زنبوری همی‌گردممبین تو ناله‌ام تنها که خانه انگبین دارم
صفحهٔ ۱ از ۴