خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاکسار تو تپیدن کند آغاز چراجرس آبله بیرون دهد آواز چرا
۲
جذب حسنت‌گره از بیضهٔ فولادگشوددیدهٔ ما به جمال تو نشد باز چرا
۳
گرد ما راکه نشسته‌ست به راه طلبتبه خرامی نتوان‌کرد سرافراز چرا
۴
دل به‌دست تو وما ازتو، دگر مانع‌کیستخودنمایی نکند آینه آغاز چرا
صفحهٔ ۱ از ۳