خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی‌دزدد کس از لذات کاهش‌آفرین خود رافرو خورده‌ست شمع اینجا به ذوق انگبین خود را
۲
به لبیک حرم ناقوس دِیر آهنگها دارددر این محفل طرف دیده‌ست شک هم با یقین خود را
۳
به همواری طریق صلح را چندی غنیمت‌دانز چنگ سبحه بر زنار پیچیده‌ست دین خود را
۴
به این پا در رکابی چون شرر در سنگ اگر باشیتصورکن همان چون خانه بر دوشان زین خود را
صفحهٔ ۱ از ۳