خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنجا که فشارد مژه‌ام دیدهٔ تر راپرواز هوس پنبه‌کند آب‌گهر را
۲
وقت است چوگرداب به سودای خیالت ثابت قدم نازکنم گردش سر را
۳
محوتو ز آغوش تمنا چه‌گشاید رنگیست تحیرگل تصویر نظر را
۴
زین بادیه رفتم‌که به سرچشمهٔ خورشید چون سایه بشویم ز جبین‌گرد سفر را
صفحهٔ ۱ از ۳