خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در طلب تا چند ریزی آبروی‌کام رایک سبق شاگرد استغناکن این ابرام را
۲
داغ بودن در خمار مطلب نایاب چندپخته نتوان‌کرد زآتش آرزوی خام را
۳
مگذر ازموقع‌شناسی ورنه در عرض نیازبیش ازآروغ است‌نفرت آه بی‌هنگام‌را
۴
می‌خرامد پیش پیش دل تپشهای نفسوحشت‌از نخجیر هم‌بیش است‌اینجا دام‌را
صفحهٔ ۱ از ۴