خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی بود سیری ز ناز آن نرگس خودکام راباده پیمایی‌گرانی نیست طبع جام را
۲
من هلاک طرزاخلاقم چه‌خشم وکوعتاببوی‌گل آیینه‌دار است از لبت دشنام را
۳
ضبط آداب وفاگریک تپش رخصت دهدچون پر طاووس در پروازگیرم دام را
۴
کامیاب از لعل اوگشتیم بی‌اظهار شوقازکریمان نیست منت بردن ابرام را
صفحهٔ ۱ از ۴