خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم، طرب جوشکرده است مراداغ، گلپوش کرده است مرا
۲
زعفران زار رفتن رنگمخنده بیهوشکرده است مرا
۳
حسرت لعل یار میکدهایستکه قدح نوشکرده است مرا
۴
آنکهخود را به برنمیگیردصید آغوشکرده است مرا
صفحهٔ ۱ از ۳