خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کافرم‌گر مخمل و سنجاب می‌باید مراسایهٔ بیدی‌کفیل خواب می‌باید مرا
۲
معبد تسلیم و شغل سرکشی بی‌رونقی‌ستشمع خاموشی درین محراب می‌باید مرا
۳
تشنه‌کام عافیت چون شمع‌تاکی سوختنازگداز درد، مشتی آب می‌باید مرا
۴
غافل از جمعیت‌کنج قناعت نیستمکشتی درویشم این پایاب می‌باید مرا
صفحهٔ ۱ از ۳