خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌سخن باید شنیدن چون نگین نام مرازخم دل چندین زبان داده‌ست پیغام مرا
۲
بی‌نشانی مقصدم اما سراغ ما و منجامه‌ای دارد که پوشیده‌ست احرام مرا
۳
عمرها شد در فضای بی‌نشان پر می‌زنمآشیان در عالم عنقاست اوهام مرا
۴
در غبارگردش رنگم خرام نازکیست؟اندکی از خویش رو تا بشمری گام مرا
صفحهٔ ۱ از ۳