خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرچند گرانی بوَد اسباب جهان راتحریک زبان نیشتر است این رگ جان را
۲
بی‌تاب جنون در غم اسباب نباشدچون نی به خمیدن نکشد ناله‌کشان را
۳
بیداری من شمع‌صفت لاف زبانی‌ستدل زادرهِ شوق بود ر‌یگ روان را
۴
آفاق فسون انجمن شور خموشی‌ستدارم ز خموشی به کمین خواب‌ِ گران را
صفحهٔ ۱ از ۴