خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقبهای دیگر نباشد روح از تن رسته رانیست بیم سوختن دود زآتش جسته را
۲
شکوه ازگردون دلیلتنگدستیهای ماستناله در پرواز باشد طایر پربسته را
۳
انتظام عافیت از عالم کثرت مخواهبیثباتاست اعتبار رنگ و بوگل دستهرا
۴
همچوسروآزادگان را قیدالفت راستیستخط مسطر دام باشد مصرع برجسته را
صفحهٔ ۱ از ۳