خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست باک از برقِ آفت، دل به آفت بسته رازخمِ خنجر فارغ از تشویش دارد دسته را
۲
برنمی‌آید درشتی با ملایم‌طینتانمی‌شکافد نرمی مغز، استخوانِ پسته را
۳
خاک نتواند نهفتن جوهرِ اسرارِ تخمطبعِ دون کِی پاس دارد نکتهٔ سربسته را؟
۴
یأس، کرد آخر سوادِ موجِ دریا، روشنمخواندم از مجموعهٔ آفاق، نقش شسته را
صفحهٔ ۱ از ۳