خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل بر رخت‌گشود نقاب‌کشیده راآیینه آب داد ز روی تو دیده را
۲
عمریست درسم‌از لب‌لعل خموش تستیعنی شنیده‌ام سخن ناشنیده را
۳
ماییم و حیرتی و سر راه انتظارامید منقطع نشود دام چیده را
۴
نتوان به وحشت از سر آسودگی‌گذشتدام ره است‌گوش صدای رمیده را
صفحهٔ ۱ از ۴